73 produkty zawierające Deksketoprofen, w tym 35 na receptę.
18 produktów można aktualnie znaleźć w aptekach.
Deksketoprofen to lek przeciwbólowy, przeciwgorączkowy i przeciwzapalny. Hamując aktywność cyklooksygenazy, hamuje produkcję mediatorów reakcji zapalnej. Może być stosowany w bólach mięśniowych i kostno-stawowych, bólu zębów, przy bolesnym miesiączkowaniu, bólu pooperacyjnym oraz bólu w przebiegu kolki nerkowej.
Leki z deksketoprofenem są dostępne bez recepty w postaci tabletek powlekanych (np. Dexak, Dektac, Dextin) lub granulatu do wytworzenia płynu (np. Dexak SL). Na rynku obecne są również produkty dostępne jedynie na receptę w postaci iniekcji (np. Dexak 50, Auxilen). Z przepisu lekarza dostępne są również preparaty, które oprócz deksketoprofenu zawierają dodatkowo tramadol. Występują one w postaci tabletek powlekanych (np. Skudexa, Delanxara) lub granulatu do wytworzenia płynu (np. Skudexa).
Jakie właściwości ma deksketoprofen?
Jak długo działa deksketoprofen?
Co jest silniejsze, deksketoprofen czy ketoprofen?
Kiedy stosuje się deksketoprofen?
Jakie są skutki uboczne stosowania deksketoprofenu?
Jakie są przeciwwskazania do stosowania deksketoprofenu?
Z jakimi substancjami deksketoprofen wchodzi w interakcje?
Czy deksketoprofen można stosować w ciąży?
Czy deksketoprofen można stosować podczas karmienia piersią (podczas laktacji)?
Deksketoprofen należy do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Leki z tej grupy hamują aktywność cyklooksygenazy 1 i 2 (COX-1, COX-2), która jest niezbędna do produkcji prostaglandyn, odpowiedzialnych za ból, gorączkę i proces zapalny. Zahamowaniu produkcji prostaglandyn deksketoprofen zawdzięcza swoje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Dodatkowo, zahamowanie produkcji prostaglandyn może wpływać na inne mediatory zapalenia, co może potęgować działanie przeciwzapalne deksketoprofenu.
Niektóre badania wykazały początek działania przeciwbólowego po 30 minutach od podania leku. Działanie przeciwbólowe tej substancji utrzymuje się zazwyczaj przez 4 do 6 godzin.
Ketoprofen w swojej budowie posiada 2 enancjomery: (S)-enancjomer i (R)-enancjomer. Są to 2 "lustrzane odbicia" tej samej cząsteczki. Za aktywność przeciwbólową, przeciwzapalną i przeciwgorączkową ketoprofenu odpowiada wyłącznie (S)-enancjomer, podczas gdy (R)-enancjomer jest pozbawiony takiej aktywności. Pod względem budowy deksketoprofen jest (S)-enancjomerem ketoprofenu. Badania na szczurach pokazują, że (R)-enancjomer, nieaktywny farmakologicznie, również może być odpowiedzialny za działania niepożądane, ponieważ może działać wrzodotwórczo. W praktyce oznacza to, że deksketoprofen można przyjmować w ok. 2 razy mniejszych dawkach, niż ketoprofen, w celu uzyskania takiego samego działania. Jednocześnie stosowanie deksketoprofenu prawdopodobnie jest obarczone nieco mniejszym ryzykiem wystąpienia skutków ubocznych, niż stosowanie ketoprofenu. Na ten moment wydaje się, że w praktyce przy odpowiednio dobranych dawkach oba leki mają zbliżoną skuteczność przeciwbólową, przeciwzapalną i przeciwgorączkową. Aby móc jednoznacznie stwierdzić, która z tych substancji jest skuteczniejsza, potrzebne są dalsze badania.
Deksketoprofen stosuje się u dorosłych w celu objawowego, krótkotrwałego leczenia bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Może być stosowany np. przy następujących problemach:
ból w układzie mięśniowym i kostno-stawowym (w tym ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej),
ból pooperacyjny,
ból w przebiegu kolki nerkowej.
Czasami, gdy ból ma ciężkie nasilenie i wymaga zastosowania połączenia dwóch leków przeciwbólowych, deksketoprofen stosuje się wraz z tramadolem.
Substancja ta może być przyjmowana w postaci doustnej lub, jeśli podanie doustne nie jest odpowiednie, w postaci wstrzyknięcia lub infuzji.
Najczęstszym działaniem niepożądanym deksketoprofenu są zaburzenia żołądka i jelit, takie jak:
Stosowanie deksketoprofenu może również powodować:
ból i zawroty głowy,
senność lub bezsenność,
kołatanie serca,
wysypkę,
sztywność.
Po zastosowaniu deksketoprofenu w postaci wstrzyknięcia lub infuzji, mogą się pojawić również:
ból w miejscu wstrzyknięcia,
reakcje w miejscu wstrzyknięcia, obejmujące zapalenie, krwiaki lub krwotok.
Przeciwwskazaniem do stosowania deksketoprofenu są:
nadwrażliwość na substancję czynną lub na inne leki z grupy NLPZ (np. ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, diklofenak, naproksen),
napad astmy, skurcz oskrzeli, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, polipy nosa, pokrzywka lub obrzęk naczynioruchowy pojawiające się w wyniku stosowania substancji o podobnym mechanizmie działania (np. kwasu acetylosalicylowego lub innych leków z grupy NLPZ),
reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne podczas stosowania ketoprofenu lub fibratów (np. fenofibratu),
krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja związane z wcześniejszym leczeniem lekami z grupy NLPZ,
czynna choroba wrzodowa żołądka lub krwawienie (lub ich podejrzenie),
przewlekła niestrawność,
inne czynne krwawienie lub zaburzenia przebiegające z krwawieniami,
choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego,
ciężka niewydolność serca,
umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny ≤ 59 ml/min),
ciężkie zaburzenia czynności wątroby (10-15 punktów w skali Child'a-Pugh'a),
skaza krwotoczna i inne zaburzenia krzepnięcia krwi,
ciężkie odwodnienie (z powodu wymiotów, biegunki lub przyjmowania niedostatecznej ilości płynów),
Deksketoprofen powinno się stosować ostrożnie u osób:
w podeszłym wieku,
z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby,
z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (z klirensem kreatyniny wynoszącym 60-89 ml/min).
U tych osób zaleca się rozpoczynanie leczenia od mniejszej dawki (całkowita dawka dobowa powinna wynosić 50 mg). Osoby w podeszłym wieku mogą zwiększyć dawkę do zalecanej dla osób młodszych i zdrowych tylko wtedy, kiedy lek jest dobrze tolerowany.
Ostrożność przy stosowaniu deksketoprofenu powinny również zachować osoby:
z alergią,
z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia,
zagrożone hipowolemią,
z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu porfiryn (ostra porfiria przerywana),
odwodnione,
bezpośrednio po dużych zabiegach chirurgicznych,
z układowym toczniem rumieniowatym (SLE),
z mieszaną chorobą tkanki łącznej.
Długotrwałe stosowanie deksketoprofenu wymaga regularnego kontrolowania wskaźników czynności wątroby, czynności nerek i morfologii krwi.
Stosowanie deksketoprofenu z niektórymi lekami może powodować nasilenie działania i działań niepożądanych owych leków lub deksketoprofenu (np. może prowadzić do niebezpiecznych krwawień i krwotoków lub zwiększać ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy). Dlatego nie należy jednocześnie stosować deksketoprofenu z następującymi lekami (lub jednoczesne stosowanie wymaga zachowania ostrożności i konsultacji z lekarzem):
inne leki z grupy NLPZ,
duże dawki salicylanów (≥ 3 g/dobę) (np. kwas acetylosalicylowy, salicylamid, salicylan choliny),
doustne leki przeciwzakrzepowe,
heparyny (np. heparyna, enoksaparyna, nadroparyna),
kortykosteroidy (np. hydrokortyzon, mometazon, budezonid),
sole litu (np. węglan litu),
pochodne hydantoin (np. fenytoina),
sulfonamidy (np. sulfametoksazol, sulfatiazol, sulfadiazyna),
antybiotyki aminoglikozydowe (np. neomycyna, gentamycyna, amikacyna),
zydowudyna,
pochodne sulfonylomocznika (np. gliklazyd, glipizyd, glimepiryd),
leki trombolityczne (np. streptokinaza),
leki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy, klopidogrel, tikagrelor),
selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRIs) (np. fluoksetyna, sertralina, escitalopram),
doustne leki antykoncepcyjne,
glikozydy nasercowe (np. digoksyna),
antybiotyki chinolonowe (np. cyprofloksacyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna),
Niektóre leki stosowane jednocześnie z deksketoprofenem są z kolei narażone na osłabienie działania, dlatego ich jednoczesne stosowanie z deksketoprofenem wymaga zachowania ostrożności i konsultacji z lekarzem. Należą do nich:
leki beta-adrenolityczne (np. bisoprolol, tymolol, karwedilol),
leki moczopędne (np. hydrochlorotiazyd, indapamid, torasemid),
ACE inhibitory (np. lizynopryl, peryndopryl, ramipryl),
antagoniści receptora angiotensyny II (np. kandesartan, walsartan, telmisartan).
Deksketoprofen stosowany jednocześnie z mifeprystonem może zmieniać jego skuteczność.
Jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z pokarmem opóźnia wchłanianie leku. Dlatego w leczeniu ostrego bólu zaleca się stosowanie leku co najmniej 30 minut przed posiłkami.
Stosowanie deksketoprofenu może mieć negatywny wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy przyjmować deksketoprofenu, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Stosowanie deksketoprofenu podczas trzeciego trymestru ciąży jest przeciwwskazane. Kobiety starające się zajść w ciążę lub podczas pierwszego i drugiego trymestru ciąży powinny skonsultować decyzję z lekarzem i stosować jak najmniejszą dawkę oraz jak najkrótszy czas leczenia.
Nie wiadomo, czy deksketoprofen przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Stosowanie deksketoprofenu podczas laktacji jest przeciwwskazane.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35299123/
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28540716/
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/8922555/
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/18976451/
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/12580983/
Dokładamy wszelkich starań, aby nasz artykuł jak najlepiej oddawał dostępne informacje, ale nie można go traktować jako konsultacji farmaceutycznej. Przed zażyciem leku należy przeczytać ulotkę, a w przypadku pytań skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Wszystkie podane w artykule nazwy produktów oraz zdjęcia są przykładowe i nie stanowią żadnej formy reklamy. Wszystkie prawa autorskie do artykułu są zastrzeżone przez GdziePoLek sp. z o.o.
od 28,99 zł