Alkoholizm i problemy z alkoholem

udostępnij:

Alkoholizm to choroba, zaburzenie, które polega na braku kontroli nad ilością spożywanego alkoholu i uzależnieniem od niego. Definicja dość prosta, jednak nie zawsze tak oczywiste jest samo schorzenie. Choroba ta wyniszcza nie tylko organizm chorego, ale także jego relacje z bliskimi i życie zawodowe. Na czym polega leczenie alkoholizmu? Od czego zależy powodzenie terapii?

Czym jest uzależnienie od alkoholu?

Mechanizm uzależnienia od alkoholu nie jest do końca wyjaśniony. Zachodzi tutaj szereg mechanizmów psychicznych i somatycznych, które wywołują coraz większy przymus do picia. Alkohol nie uzależnia fizycznie w ten sam sposób, co większość narkotyków. Uzależnienie fizyczne powoduje głód alkoholowy, zespoły abstynencyjne, które da się uśmierzyć kolejną dawką alkoholu. Pacjent wpada w błędne koło picia. Pije by lepiej się poczuć i staje się całkowicie zależny od alkoholu.

Dlaczego ludzie nadużywają alkoholu?

Pacjenci nadużywają alkoholu w różnych celach, np. jako lek na niepowodzenia dnia codziennego, frustracje, problemy rodzinne. Później stopniowo zwiększa się częstotliwość jego spożywania, poszukiwanie sytuacji, w których można się napić staje się głównym celem. Od tego momentu droga do uzależnienia jest już bardzo prosta. Występują epizody upijania się, ktoś z otoczenia zauważa problem i nakłania do ograniczenia, a pacjenci wypierają to twierdząc, że problem nie istnieje, nie dotyczy ich. Niestety, w tym momencie coraz bardziej się pogłębia i prowadzi do pełnej choroby alkoholowej.

Jakie są objawy uzależnienia od alkoholu?

By mówić o chorobie alkoholowej potrzebne jest wskazanie minimum 3 spośród 8 symptomów, które można zauważyć w ciągu ostatniego roku. Należą do nich:

  • głód alkoholowy - często już niekontrolowana, silna potrzeba wypicia,
  • brak kontroli nad piciem - osoba nie wie, kiedy można i wypada skończyć, nie potrafi się ograniczyć,
  • spożywanie alkoholu w celu osłabienia lub wyeliminowania objawów odstawienia (alkoholowego zespołu abstynencyjnego),
  • występowanie objawów abstynencyjnych, takich jak: nadciśnienie, drżenie mięśni, przyspieszenie akcji serca, wymioty, biegunki, zaburzenia snu, potliwość,
  • uzależnienie fizyczne, wiążące się ze wzrostem tolerancji na alkohol - dawka, która wcześniej wprowadzała osobę w określony stan, nie przynosi już pożądanego efektu, potrzebna jest większa ilość alkoholu do uzyskania upojenia,
  • występowanie pewnych określonych zachowań związanych z piciem,
  • alkohol staje się jedyną przyjemnością, inne źródła przyjemności są odrzucane, zaniedbywane,
  • pacjent spożywa alkohol, nawet mimo wiedzy o jego oczywistym szkodliwym wpływie na jego organizm.

Skutki nadmiernego picia alkoholu

Nadmierne spożywanie alkoholu jest wyniszczające dla organizmu. Prowadzi do:

  • zaburzeń układu pokarmowego,
  • schorzeń żołądka,
  • uszkodzenia wątroby, a w konsekwencji do jej marskości czy nowotworu
  • niedożywienia,
  • uszkodzenia układu nerwowego (problemy z czuciem),
  • postępującego zaniku mięśni.

Alkohol działa depresyjnie na układ nerwowy. Uzależnienie bardzo często idzie w parze z zaburzeniami psychicznymi, zespołami depresyjnymi. Wyniszczenie organizmu oraz inne powikłania mogą doprowadzić nawet do śmierci chorego.

Leczenie alkoholizmu

Leczenie alkoholizmu ma charakter kompleksowy. Niezbędne są:

  • psychoterapia, np. w ośrodku leczenia uzależnień,
  • opieka psychologa,
  • uświadomienie sobie wagi problemu i jego skutków, z którymi trzeba się zmierzyć,
  • spotkania AA, czyli Anonimowych Alkoholików.

Często dodatkowym elementem, ale również bardzo istotnym jest leczenie farmakologiczne i o tym właśnie będziemy mówić.

1. Disulfiram - tabletki doustne i wszywka alkoholowa

Działanie tego leku jest dość proste. Ma on za zadanie zaburzyć metabolizm alkoholu w organizmie pacjenta, tak by metabolity, które odpowiedzialne są za „kaca”, gromadziły się w większych ilościach i powodowały szereg nasilonych, nieprzyjemnych objawów. Te z kolei będą stanowiły sygnał dla samego pacjenta i jego psychiki, że spożywanie alkoholu nie jest dobrym pomysłem.

Będąc bardziej precyzyjnym - disulfiram powoduje wzrost stężenia aldehydu octowego w organizmie, a co za tym idzie - potęguje objawy zatrucia alkoholem, takie jak:

  • wymioty,
  • zawroty głowy,
  • zaczerwienienie twarzy,
  • uczucie i uderzenia gorąca,
  • zmiany ciśnienia krwi.

Kiedy dochodzi do wypicia większych ilości alkoholu, możemy mieć do czynienia z niewydolnością krążenia, zaburzeniem rytmu serca czy utratą przytomności.

Disulfiram występuje w postaci tabletek doustnych, np. Antalcol, a także wszywki podskórnej, np. Disulfiram WZF.

Czym jest wszywka alkoholowa?

Wszywka podskórna (implant wszywkowy) to nic innego jak lek w postaci jałowych tabletek zawierających disulfiram, które wszczepia się pod skórę.
Nie jest to metoda leczenia alkoholizmu, ale tzw. terapia awersyjna, czyli metoda pomocnicza, która ma na celu zniechęcić pacjenta do spożywania alkoholu.

Wszywka podskórna jest dostępna na receptę. Kiedyś można było ją otrzymać pod nazwą Esperal, dziś jest to Disulfiram WZF.

Jak długo działa wszywka?

Działanie wszywki utrzymuje się ok. 8 miesięcy. Przez cały ten czas z tabletek uwalniania jest substancja czynna, która zakłóca metabolizm alkoholu w ten sposób, że po jego wypiciu w organizmie odkłada się aldehyd octowy, który wywołuje silne i nieprzyjemne działania niepożądane - zdecydowanie mocniej nasilone niż przy tradycyjnym kacu.

Jak się "zaszyć"?

Jeśli jesteś zdecydowany, aby "skończyć" z alkoholem, udaj się do Poradni Leczenia Uzależnień - nie potrzebujesz ani skierowania, ani nawet ubezpieczenia zdrowotnego. Lista placówek znajduje się na stronie Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.
Znajdziesz tam szereg lekarzy specjalistów, którzy nie tylko pomogą Ci wyjść z nałogu, ale po zebraniu odpowiedniego wywiadu, będą mogli wypisać Ci receptę na wszywkę alkoholową. Oczywiście, receptę taką może wypisać także każdy inny lekarz, np. rodzinny czy psychiatra, co nie oznacza, że musi to zrobić na życzenie pacjenta.

Po wykupieniu leku, na założenie wszywki należy zgłosić się do chirurga. Pierwszym krokiem jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu - podczas niego określane są preferencje pacjenta, np. stopień uzależnienia oraz ewentualne przeciwwskazania do wykonania zabiegu.

Pacjent decydujący się na implant wszywkowy w dniu zabiegu nie może znajdować się pod wpływem alkoholu, nie może go spożywać oraz nie może zażywać leków z alkoholem także w ciągu 12 godzin przed zabiegiem.  W przeciwnym razie „zaszycie” może być niebezpieczne dla jego zdrowia, a nawet życia.

Przed założeniem wszywki pacjent zostaje znieczulony miejscowo - pozostaje więc świadomy, ale nie odczuwa bólu. Chirurg wykonuje niewielkie nacięcie w skórze i 8-10 tabletek Disulfiram WZF umieszcza podpowięziowo - pod łopatką lub na pośladku na głębokości ok. 4 cm, co sprawia, że niemożliwe jest jej samodzielne usunięcie przez pacjenta.

Po zaszyciu implantu pozostaje niewielka rana, która się szybko goi. Należy jednak pamiętać o jej higienie i systematycznie zmieniać opatrunki.

Kto nie może się zaszyć?

Przeciwwskazaniem do założenia wszywki są:

  • choroby układu krążenia i układu nerwowego,
  • zaburzenia psychiczne
  • spożycie alkoholu czy leków na bazie alkoholu 12 godzin przed zabiegiem,
  • zażywanie środków odurzających,
  • niewydolność wątroby,
  • zaburzenia krzepnięcia krwi.

U pacjentów z cukrzycą, padaczką, chorobami układu oddechowego oraz serca może dojść do ich nasilenia po spożyciu alkoholu podczas noszenia wszywki.

Przepicie wszywki alkoholowej

"Przepicie wszywki alkoholowej" to stwierdzenie powszechnie używane przez osoby z chorobą alkoholową, które oznacza nic innego, jak próby spożywania alkoholu po założeniu tabletki implantacyjnej z disulfiramem. 

Po założeniu wszywki pacjenta obowiązuje bezwzględny zakaz picia alkoholu, gdyż niektóre objawy pojawiające się w przypadku połączenia disulfiramu i alkoholu są bardzo niebezpiecznie i mogą stanowić zagrożenie dla życia, np. 

W skrajnych przypadkach może wystąpić zgon, aczkolwiek dotychczas były to rzadkie przypadki - część z nich była skutkiem wyżej wymienionych powikłań.

Objawy nietolerancji alkoholu w połączeniu z wszywką mogą wystąpić także po zastosowaniu płynów zawierających alkohol, np. roztworów do płukania jamy ustnej, sosów, octu, syropów przeciwkaszlowych, środków rozgrzewających, płynów po goleniu.

2. Akamprozat

  • Jego głównym działaniem jest zmniejszenie odczuwanej potrzeby spożycia alkoholu, czyli głodu alkoholowego. Dzieje się tak, ponieważ akamprozat zwiększa stężenie serotoniny w mózgu i krwi oraz wspomaga psychoterapię pacjenta, który nie odczuwa już tak silnej potrzeby wypicia i łatwiej jest mu wygrać z uzależnieniem.
  • Leczenie tym lekiem rozpoczyna się z reguły po zakończeniu detoksykacji.
  • Preparat zawierający akamprozat, to np. Campral.

3. Naltrekson

  • Ma on za zadanie wspomagać abstynencję oraz zmniejszać potrzebę wypicia. 
  • Zmniejsza też ryzyko nawrotu choroby alkoholowej.
  • Naltrekson jest lekiem blokującym receptory opioidowe, stosowanym również jako „odtrutka” przy zatruciu opioidowymi lekami przeciwbólowymi.
  • Preparat zawierający naltrekson, to np. Naltex.

4. Nalmefen

  • Nalmefen blokuje wybiórczo receptory opioidowe.
  • Jego głównym zadaniem przy wychodzeniu z choroby alkoholowej jest ograniczenie ilości spożywanego alkoholu.
  • W badaniach wykazano, że stosowanie go zmniejsza ilość wypijanego alkoholu, a także częstotliwość jego spożywania.
  • Stosowany jest u pacjentów niewymagających detoksykacji, bez objawów abstynencyjnych.
  • Preparat zawierający nalmefen, np. Selincro.

Od czego zależy sukces terapii choroby alkoholowej?

Sukces terapii choroby alkoholowej zależy od zaangażowania pacjenta. Leczenie farmakologiczne alkoholizmu oraz cele, jakie chcemy osiągnąć powinny być dobrane odpowiednio pod pacjenta i stanowić uzupełnienie psychoterapii. Lekarz psychiatra w porozumieniu z psychoterapeutą muszą uwzględnić wiele zmiennych przy dobieraniu leczenia. Najważniejsze z nich to historia danego pacjenta i jego choroby, stan zdrowia oraz inne otrzymywane leki. Alkoholizm to choroba, której leczenie trwa bardzo długo. Długość zależy w dużej mierze od samego pacjenta i jego zaangażowania oraz chęci pozbycia się nałogu.

ostatnia zmiana: 26.10.2021 07:23:22

Dokładamy wszelkich starań, aby nasz artykuł jak najlepiej oddawał dostępne informacje, ale nie można go traktować jako konsultacji farmaceutycznej. Przed zażyciem leku należy przeczytać ulotkę, a w przypadku pytań skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Wszystkie podane w artykule nazwy produktów są przykładowe i nie stanowią żadnej formy reklamy. Wszystkie prawa autorskie do artykułu są zastrzeżone przez GdziePoLek sp. z o.o.

sortowanie:
domyślnie
filtrowanie:
wszystkie

Pytania i opinie

* pole wymagane

Możesz przeciągnąć tu plik zdjęcia.

* pole wymagane

Twój adres IP i wybrana lokalizacja zostaną zapisane. 

Ciasteczka

Nasza aplikacja korzysta z plików cookies ("ciasteczka") dla celów technicznych (np. logowanie) i dla statystyk (Google Analytics). Więcej informacji o przetwarzaniu danych znajdziesz w regulaminie. Preferencje co do obsługi cookies możesz zmienić w ustawieniach swojej przeglądarki.