Jak leczyć łuszczycę?

Zaczerwieniona, łuszcząca się skóra to niepokojący i niejednokrotnie wstydliwy objaw łuszczycy. Skąd się bierze i jak ją zdiagnozować? Warto znać odpowiedzi na te pytania, szczególnie, że zachorować na łuszczycę może każdy z nas.

Czym jest łuszczyca?

Łuszczyca jest przewlekłą, nawracającą chorobą skóry. Istnieje wiele teorii na temat powstania łuszczycy, jednak żadna nie została w pełni potwierdzona. Najczęściej klasyfikuje się ją jednak jako chorobę autoimmunologiczną. Oznacza to, że z nieznanej przyczyny układ odpornościowy organizmu traktuje swoje własne tkanki jako wroga i niszczy je.

Kto choruje na łuszczycę?

Pierwsze symptomy choroby mogą pojawić się między 10. a 40. rokiem życia. Choć najwięcej zachorowań zaobserwować można u 20- i 30-latków, to zapadają na nią także osoby po 70. roku życia.

Żadna z płci nie jest bardziej predysponowana do pojawienia się zmian skórnych, jednak dowiedziono, że łuszczyca jest chorobą uwarunkowaną genetycznie. Oznacza to, że u dzieci osób chorujących na łuszczycę występuje większe ryzyko zachorowania, niż u dzieci zdrowych rodziców.

Jakie są objawy łuszczycy?

Charakterystycznym objawem łuszczycy są okrągłe bądź owalne, różowe lub nawet czerwonobrązowe płaskie grudki. Mają one zróżnicowaną wielkość i są pokryte srebrzystoszarą łuską, która tworzy się w wyniku rogowacenia naskórka w miejscu zmienionym chorobowo. Zmiany pojawiają się najczęściej w okolicy łokci i kolan, na kości krzyżowej i w okolicy pośladkowej, a także na dłoniach i stopach. Łuszczące się grudki występują również na owłosionej skórze głowy i mogą rozprzestrzeniać się na skórę czoła, szyi oraz za uszami.

Co sprzyja występowaniu objawów?

  • infekcje wirusowe lub bakteryjne: ostre (np. różyczka, ospa czy półpasiec) bądź przewlekłe (np. próchnica, przerost migdałków),
  • stan zapalny, np. zapalenie przyzębia, zapalenie żył, stany zapalne żołądka,
  • przyjmowanie leków, takich jak hormony, betablokery (w chorobach układu krążenia), sole litu (w leczeniu depresji), interferon, a nawet antybiotyki z grupy tetracyklin (w leczeniu chorób układu oddechowego, trądziku młodzieńczego czy boreliozy),
  • choroby przewlekłe, np. dna moczanowa, zapalenie stawów, cukrzyca,
  • stres bądź silny wstrząs psychiczny,
  • długotrwałe podrażnienie lub uszkodzenie skóry, np. oparzenia słoneczne, cieplne lub chemiczne, zadrapania i rany oraz zbyt drażniące detergenty i środki myjące,
  • niewłaściwa dla schorzenia dieta, bogata w białko pochodzenia zwierzęcego, rośliny strączkowe oraz ostre przyprawy.

Kiedy iść do lekarza?

Rozróżnia się kilka rodzajów tej choroby, a występujące zmiany w każdym przypadku mogą wyglądać nieco inaczej. Z tego względu łuszczyca często bywa mylona z atopowym zapaleniem skóry lub egzemą. Po pojawieniu się niepokojących objawów warto więc skonsultować się z dermatologiem, który zdiagnozuje dolegliwość i dobierze odpowiednie leki. W celach diagnostycznych lekarz może zlecić wykonanie wymazu ze zmiany skórnej. Ma to na celu wykluczenie bakteryjnego lub grzybiczego nadkażenia grudek.

Czy łuszczycą można się zarazić?

Jednym z największych problemów dotykających osoby chorujące na łuszczycę jest niechęć ze strony innych. Zaczerwienione, łuszczące się zmiany na skórze mogą wywoływać obawę przed zarażeniem. Należy jednak pamiętać, że łuszczyca w żadnym wypadku nie jest chorobą zakaźną. Nie można się więc nią zarazić podczas bezpośredniego kontaktu z osobą chorą, jak również używając tych samych przedmiotów.

Leczenie łuszczycy

W lżejszych postaciach łuszczycy wystarczające bywa leczenie zewnętrzne. Polega ono na stosowaniu maści o działaniu złuszczającym, które w łagodny sposób usuwają zrogowaciałą łuskę ze skóry. W skład takich maści i kremów wchodzą kwas salicylowy, mocznik, dziegcie lub cignolina (np. Cerkoderm, Pilarix, Squamax, Paraderm - wszystkie dostępne bez recepty). W żadnym wypadku nie powinno się usuwać łuski mechanicznie. Takie działanie może pogorszyć stan skóry, a nawet prowadzić do bakteryjnego lub grzybiczego nadkażenia.

Kolejnym krokiem jest zastosowanie maści sterydowych na receptę, które mają za zadanie zmniejszyć stan zapalny i złagodzić zaczerwienienia (np. Diprolene, Diprosalic, Betnovate, Dermovate).

Gdy leczenie miejscowe okazuje się nieskuteczne, włączona zostaje terapia ogólna o działaniu immunosupresyjnym (np. Methotrexat, Equoral - wydawane na receptę). Ma ona na celu zmniejszyć nadreaktywność układu odpornościowego. Terapia ogólna powinna być stosowana jedynie w ciężkich przypadkach łuszczycy ze względu na wiele działań ubocznych, jakie niesie ze sobą stosowanie leków immunosupresyjnych.

Skuteczne jest również naświetlanie zmian skórnych, zwane fototerapią. Poddawanie się zabiegom 3 razy w tygodniu przynosi dobre efekty już po kilkunastu naświetlaniach. Przed zabiegiem podawane są preparaty fotouczulające, a zastosowane promieniowanie świetlne pochodzi ze specjalnych lamp UVA.

U osób z łuszczycą bardzo powszechne są niedobory witaminy D3. Badania kliniczne wykazały, że w trakcie terapii z użyciem witaminy D3, jak i po jej zakończeniu, doszło do zahamowania rozprzestrzeniania się zmian skórnych. Warto o tym pamiętać także w okresie remisji. By zapobiec nawrotowi objawów zalecana dawka dobowa witaminy D3 dla osoby dorosłej to 2000 j.m. (np. bez recepty Vigantol, Vigantoletten - należy przeczytać na opakowaniu albo w ulotce, jaka dawka zawarta jest w jednej kropli lub tabletce wybranego preparatu).

O czym warto pamiętać by łuszczyca powracała rzadziej?

  • Zmodyfikuj swój jadłospis. Unikaj ostrych przypraw, dużych ilości roślin strączkowych oraz mięsa wieprzowego. Wzbogać dietę o produkty bogate w kwasy omega 3 i witaminę D3 (np. ryby morskie, tran, olej lniany, olej z wiesiołka).
  • Zrezygnuj z tradycyjnego mydła oraz ostrej gąbki do kąpieli. Wybieraj preparaty łagodnie myjące, natłuszczające i uelastyczniające naskórek. Używane środki myjące nie powinny wysuszać skóry, a po kąpieli dobrze jest wmasować emolientowy balsam do ciała. Najlepiej wybierać linie kosmetyków adresowane do osób ze skórą problematyczną (dermokosmetyki np. z serii Emolium, Oillan, Eloderm, Mediderm).
  • Wybieraj ubrania wykonane z włókien naturalnych. Miękkie i przewiewne ubrania z bawełny wchłaniają wilgoć i nie drażnią skóry.
  • Chroń skórę przed otarciami i oparzeniami. Wystawiając skórę na słońce nie zapomnij o kremach ochronnych z najwyższym filtrem. Opalanie nie powinno jednak trwać dłużej niż 15-20 minut. Po każdej kąpieli w basenie lub morzu należy spłukać skórę czystą wodą, by zmyć resztki wysuszającego chloru lub soli.
  • Wycisz się. Spokój psychiczny sprzyja utrzymaniu prawidłowej kondycji skóry w przebiegu łuszczycy oraz zapobiega jej nawrotom.

W razie jakichkolwiek wątpliwości, zawsze możesz zadać pytanie farmaceutom GdziePoLek.

Polub nasz profil na Facebooku:


redaktor: Agnieszka Soroko, mgr farm.
ostatnia zmiana: 02.07.2018 11:27:41

Dokładamy wszelkich starań, aby nasz artykuł jak najlepiej oddawał dostępne informacje, ale nie można go traktować jako konsultacji farmaceutycznej. Przed zażyciem leku należy przeczytać ulotkę, a w przypadku pytań skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Wszystkie podane w artykule nazwy produktów są przykładowe i nie stanowią żadnej formy reklamy. Wszystkie prawa autorskie do artykułu są zastrzeżone przez GdziePoLek sp. z o. o.

Najnowsze pytania

Enstilar
Dzień dobry. Obdzwoniłam kilka aptek i nigdzie nie mogę dostać pianki Enstilar, na receptę oczywiście. Czy może ktoś mi podpowiedzieć gdzie w Polsc...
odpowiada Olga Sierpniowska

Na Twoje pytania w temacie jak leczyć łuszczycę? odpowiadają nasi farmaceuci, lekarze i inni eksperci.

+ dodaj pytanie


Produkty

Poniżej produkty przypisane do tego tematu1.

1 przypisania produktów do tematów dokonuje redakcja, w skład której wchodzą farmaceuci. Producenci nie mają wpływu na skład lub kolejność listy. Jeśli widzisz, że na liście brakuje produktu, skontaktuj się z nami.