4 produkty zawierające Szczepionka przeciw durowi brzusznemu, w tym 4 na receptę.
2 produkty można aktualnie znaleźć w aptekach.
Szczepionka przeciw durowi brzusznemu chroni przed zakażeniem pałeczkami duru brzusznego Salmonella typhi. Bakterie te wywołują dur brzuszny, ostrą chorobę zakaźną, przenoszoną przez zanieczyszczone wodę i żywność, a także w wyniku kontaktu z nosicielami duru brzusznego.
Na rynku dostępne na receptę są 3 rodzaje szczepionek przeciw durowi brzusznemu: zawierające całe inaktywowane komórki pałeczek duru brzusznego (np. Ty - Szczepionka durowa, Tyt - Szczepionka durowo-tężcowa), polisacharydowe, zawierające oczyszczony polisacharyd otoczkowy bakterii (np. Typhim Vi) i żywe, zawierające osłabiony szczep pałeczki duru brzusznego (np. Vivotif). Te ostatnie, w przeciwieństwie do pozostałych, przyjmowane są doustnie w postaci kapsułek.
Jak przenosi się dur brzuszny?
Jakie są objawy duru brzusznego?
Czy dur brzuszny jest śmiertelny?
Jakie właściwości ma szczepionka przeciw durowi brzusznemu?
Kiedy stosuje się szczepionkę przeciw durowi brzusznemu?
Ile czasu przed wyjazdem należy się zaszczepić przeciw durowi brzusznemu?
Jak długo działa szczepionka przeciw durowi brzusznemu?
Jakie są skutki uboczne stosowania szczepionki przeciw durowi brzusznemu?
Jakie są przeciwwskazania do stosowania szczepionki przeciw durowi brzusznemu?
Z jakimi substancjami szczepionka przeciw durowi brzusznemu wchodzi w interakcje?
Czy szczepionkę przeciw durowi brzusznemu można stosować w ciąży?
Najwięcej zachorowań odnotowuje się w Indiach i okolicznych państwach Azji Południowej, a także w Azji Wschodniej, Afryce, Ameryce Środkowej i Południowej oraz w Oceanii.
Dur brzuszny przenosi się wraz z wodą i żywnością zanieczyszczoną wydalinami zakażonych ludzi, nieprzestrzegających zasad higieny, stąd często określa się dur brzuszny “chorobą brudnych rąk”. Do zakażenia może również dojść w wyniku bezpośredniego kontaktu z nosicielem objawowym lub bezobjawowym. Materiałem zakaźnym jest głównie kał, rzadziej mocz. Najczęściej do zarażenia dochodzi przez przewód pokarmowy i czasami przez układ oddechowy.
Początkowo obserwuje się narastającą gorączkę, ogólne osłabienie, ból głowy, brak apetytu, bezsenność, zaparcia, wzdęcia, czasami biegunkę. Z czasem gorączka stopniowo wzrasta, tętno spowalnia, pojawia się apatia i spowolnienie ruchowe, powiększenie wątroby i śledziony oraz kaszel. W najostrzejszej fazie choroby gorączka może dochodzić do 40°C, objawy się nasilają, a chorzy mogą rozwinąć zaburzenia świadomości. Charakterystyczne objawy, które czasem można zaobserwować to suchy język pokryty brunatnym nalotem oraz wysypka na skórze brzucha i dolnej części klatki piersiowej.
Zazwyczaj dur brzuszny ma łagodny przebieg, a pod koniec 3. tygodnia choroby stan chorych zaczyna się powoli poprawiać. Często przechodzi się go bezobjawowo, zwłaszcza osoby zaszczepione.
Czasami jednak przebieg tej choroby jest bardzo ciężki i może dojść do ciężkich powikłań, takich jak np. zapalenie płuc lub dróg żółciowych, owrzodzenia jelita prowadzące do przedziurawienia jego ściany i krwotoku czy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu.
Choroba charakteryzuje się skłonnością do nawrotów, ze względu na długotrwałe nosicielstwo pałeczek duru brzusznego po przechorowaniu.
Śmiertelność duru brzusznego szacuje się na 10% w przypadku osób nieleczonych, a na 2% u leczonych antybiotykami.
Wyróżniamy 3 rodzaje szczepionek przeciw durowi brzusznemu:
zawierające całe inaktywowane, czyli zabite, komórki bakteryjne,
polisacharydowe, zawierające oczyszczony polisacharyd otoczkowy bakterii,
zawierające żywy atenuowany, czyli osłabiony, szczep Ty21a pałeczki duru brzusznego.
Podanie takiej szczepionki powoduje, że w organizmie wytwarzane są przeciwciała skierowane przeciwko komórkom pałeczek duru brzusznego lub przeciwko polisacharydom zawartym w ich otoczce. Dzięki temu, w kontakcie z bakterią, organizm będzie mógł uruchomić wytworzone wcześniej przeciwciała, które stanowią obronę przed zakażeniem.
Szczepienie przeciw durowi brzusznemu jest zalecane:
pracownikom służb komunalnych (np. kanalizacji, oczyszczalni ścieków, wodociągów), personelowi medycznemu i wojskowemu,
osobom wyjeżdżającym do rejonów endemicznego występowania duru brzusznego (szczególnie, jeśli pozostają tam powyżej 1 miesiąca), migrantom,
w sytuacji zagrożenia epidemicznego (np. klęski żywiołowej powodującej utrudniony dostęp do czystej wody) do indywidualnych lub masowych szczepień.
Szczepionki są przeznaczone dla osób w wieku:
5-60 lat - w przypadku szczepionek zawierających całe inaktywowane bakterie,
co najmniej 2 lat - w przypadku szczepionki polisacharydowej,
co najmniej 5 lat - w przypadku doustnej żywej szczepionki.
Szczepienie podstawowe, w zależności od rodzaju szczepionki, składa się z 1 lub 3 dawek podawanych w ściśle określonych odstępach czasu.
Szczepionki podawane są w postaci wstrzyknięcia, z wyjątkiem szczepionki żywej, która jest w postaci kapsułek doustnych.
Okres ochrony rozpoczyna się po przyjęciu ostatniej dawki w ramach szczepienia podstawowego w ciągu 1-3 tygodni, w zależności od rodzaju szczepionki. Zaleca się, aby cykl szczepienia podstawowego przeciw durowi brzusznemu zakończyć na co najmniej 7-10 dni przed podróżą do rejonu endemicznego występowania tej choroby.
Szczepienie przeciw durowi brzusznemu, tak jak i przebycie tej choroby, daje odporność na około 3 lata.
Po szczepieniu podstawowym można rozważyć podanie dawki przypominającej, szczególnie jeśli nadal istnieje ryzyko zakażenia. Dawki przypominające powinno się podawać w odstępach co 3-5 lat (dla szczepionek zawierających całe inaktywowane bakterie) lub co 3 lata (dla szczepionek polisacharydowej i żywej).
Najczęściej po podaniu szczepionki inaktywowanej występują reakcje w miejscu podania (np. zaczerwienienie, bolesny obrzęk, opuchnięcie, stwardnienie) ustępujące po 24-48 godzinach. Czasem mogą pojawić się również:
złe samopoczucie,
zmęczenie, osłabienie.
Działania niepożądane pojawiają się rzadziej po podaniu szczepionki polisacharydowej.
Po przyjęciu żywej doustnej szczepionki mogą pojawić się:
zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. ból brzucha, nudności, biegunka, wymioty),
wysypka.
Większość z tych objawów ma łagodny przebieg.
Stosowanie szczepionki przeciw durowi brzusznemu jest przeciwwskazane przy nadwrażliwości na którykolwiek składnik szczepionki, a także podczas ostrej infekcji z gorączką.
Przeciwwskazaniem do stosowania niektórych szczepionek inaktywowanych może być także choroba przewlekła w okresie zaostrzenia. Szczepienie w takim przypadku należy odroczyć do czasu ustąpienia zaostrzenia choroby.
Niektórych szczepionek przeciw durowi brzusznemu nie należy stosować podczas ciąży lub laktacji.
Dodatkowo nie powinno się stosować żywej doustnej szczepionki podczas ostrej choroby żołądkowo-jelitowej.
Wrodzony lub nabyty niedobór odporności (w tym leczenie immunosupresyjne lub antymitotyczne) stanowi przeciwwskazanie do stosowania żywej doustnej szczepionki. Nie jest on przeciwwskazaniem do stosowania szczepionki inaktywowanej, ale może obniżyć odpowiedź immunologiczną na szczepienie. Jeżeli niedobór odporności jest tymczasowy, warto przełożyć podanie szczepionki inaktywowanej do czasu wyzdrowienia lub do ukończenia leczenia immunosupresyjnego lub antymitotycznego. Jeśli mamy do czynienia z przewlekłym niedoborem odporności (np. zakażeniem wirusem HIV), nie ma konieczności rezygnowania z podania szczepionki inaktywowanej, ale po szczepieniu warto skontrolować poziom przeciwciał.
W przypadku leczenia antybiotykiem lub sulfonamidem o działaniu przeciwbakteryjnym nie należy się szczepić żywą doustną szczepionką na co najmniej 3 dni przed, w trakcie oraz przez co najmniej 3 dni po takim leczeniu. W przeciwnym razie istnieje możliwość osłabienia odpowiedzi immunologicznej na szczepienie. Jeśli stosuje się antybiotyki o długotrwałym działaniu (np. azytromycynę), odstęp 3 dni między szczepieniem a leczeniem może być nawet za krótki. Decyzję o tym, kiedy zastosować szczepionkę oraz kiedy zastosować antybiotyk, powinien podjąć lekarz.
Jeśli istnieje konieczność zastosowania środków profilaktycznych przeciw malarii, warto najpierw zakończyć pełny cykl szczepienia żywą doustną szczepionką przeciw durowi brzusznemu i zachować odstęp co najmniej 3 dni pomiędzy ostatnią dawką szczepionki a rozpoczęciem podawania środków profilaktycznych przeciw malarii.
Osoby otrzymujące leczenie immunosupresyjne lub antymitotyczne nie powinny przyjmować żywej doustnej szczepionki przeciw durowi brzusznemu.
Nie zaleca się też, aby osoby otrzymujące leczenie immunosupresyjne przyjmowały szczepionkę inaktywowaną, gdyż odpowiedź immunologiczna na szczepienie może być u nich obniżona. Warto przełożyć szczepienie do ukończenia leczenia immunosupresyjnego.
Dane dotyczące stosowania szczepionki w ciąży są ograniczone i nie wiadomo, czy może ona wywierać szkodliwy wpływ na płód. Szczepionki zawierające całe inaktywowane bakterie Salmonella typhi nie powinny być stosowane podczas ciąży. Natomiast szczepionki polisacharydowa i żywa powinny być podawane w ciąży tylko w razie konieczności (np. w przypadku zwiększonego ryzyka zakażenia). Decyzję o szczepieniu powinien podjąć lekarz, który oceni potencjalne korzyści i ryzyko, jakie niesie za sobą szczepienie.
Szczepionki zawierające całe inaktywowane bakterie Salmonella typhi nie powinny być stosowane podczas karmienia piersią. Szczepionka polisacharydowa może być stosowana podczas laktacji. Natomiast szczepionka żywa, ze względu na brak wystarczających danych, nie powinna być podawana matkom karmiącym, chyba że jest to bezwzględnie konieczne (np. w przypadku zwiększonego ryzyka zakażenia). Decyzję o szczepieniu powinien podjąć lekarz, który oceni potencjalne korzyści i ryzyko, jakie niesie za sobą szczepienie.
https://szczepienia.pzh.gov.pl/szczepionki/dur-brzuszny/
https://szczepieniadlapodrozujacych.pl/szczepienia-na-choroby-tropikalne/dur-brzuszny
Charakterystyka Produktu Leczniczego Ty - Szczepionka durowa
Charakterystyka Produktu Leczniczego Tyt - Szczepionka durowo-tężcowa
Dokładamy wszelkich starań, aby nasz artykuł jak najlepiej oddawał dostępne informacje, ale nie można go traktować jako konsultacji farmaceutycznej. Przed zażyciem leku należy przeczytać ulotkę, a w przypadku pytań skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Wszystkie podane w artykule nazwy produktów oraz zdjęcia są przykładowe i nie stanowią żadnej formy reklamy. Wszystkie prawa autorskie do artykułu są zastrzeżone przez GdziePoLek sp. z o.o.
od 237,99 zł
od 47,79 zł
iniekcja, 1 fiolka 1,5 mililitra + 3 strzykawki + 3 igły
lek na receptę
w 0% aptek
Tyt - Szczepionka durowo-tężcowa
iniekcja, 1 fiolka 1,5 mililitra + 3 strzykawki + 3 igły
lek na receptę
w 0% aptek