W zeszłym roku miałem ciężką depresję. Mirtazapina dobrze działałaby na początku jako środek antydepresyczny, ale byłaby mocno uśpiona. Potrzebowałem nawet 14 godzin snu, a mimo to byłem zmęczony. Dodatkowo miałem ochotę jeść do mocy 10... Lekarz przeszedł na escitalopram, który zwiększyliśmy do 15 mg. Na początku miałam typowe skutki uboczne (suchość w ustach, niepokój, nudności, nietypowe sny, utrata libido, nie czułam już łechtaczki i nie było już mowy o orgazmie). Po 2 lub 3 miesiącach mogłem znowu pracować. Około 8 miesięcy później znowu odstawiliśmy dawkę. Główny powód: libido.
Dzięki wsparciu psychologicznemu minęły mniej niż dwa miesiące, a ja naprawdę znów wpadłem w tę samą lukę. Zdiagnozowano u mnie ciężką depresję i na własną prośbę zażyłem Wellbutrin 150 mg. (Sam jestem instruktorem. pielęgniarka i trochę się na tym zorientować). Przeciw niepokojowi towarzyszyły mi Quetiapina, Relaxan i Redormin. 150 mg absolutnie nie wystarczyło, około miesiąca po pierwszym przyjęciu miałem myśli samobójcze i musiałem iść do kliniki ostrej. Próbowali zwiększyć dawkę Wellbutrinu do 300 mg (uwaga, ważę tylko 48 kg. W czasie stosowania Wellbutrinu schudłem 6 kg w ciągu 2 miesięcy). Wellbutrin 300 mg był dla mnie naprawdę za dużo z powodu moich objawów. Silny wewnętrzny niepokój, spoczynkowe tętno 120 oraz silne nudności/wymioty nie były odpowiednie. Dostałem ataków paniki, płakałem, wymiotowałem i miałem "małą stertę cierpienia". Więc ponownie opuściłem klinikę z 150 mg, co przez krótki czas szło dobrze, a w drugim tygodniu znów tak bardzo wpadłem w dołek, że znów przyjęto mnie z ostrego oddziału. Mój wyraźny poranny doł był już nie do zniesienia, mimo apatii, apatii, skrajnego niepokoju i nudności. Tym razem trafiłem do innego psychiatry na oddziale ostrym. Różne decyzje zostawił mnie. Jednym z nich było połączenie Wellbutrinu 150mg z Brintellixem, na co zdecydowałem. Zaczęliśmy od 5 mg, żeby się zakradnąć. Pierwszego dnia nie zauważyłem nic nowego (typowy niepokój, nudności i objawy depri). Od drugiego dnia to się zaczęło. Silne drżenia, silne napady płaczu, nie do przezwyciężenia kołatania, wymioty i hiperwentylacja. Ale tym razem dałam się przekonać, żeby to zrobić. W nocy 50 mg kwetiapiny i prawie nie spałem, serce doprowadzało mnie do szaleństwa. Trzeciego dnia to samo od początku. Psychiatra współpracował ze mną (mimo braku koncentracji), aby rozwinąć umiejętności, które mogę wykorzystać. Ponieważ nic nie pomagało, zdecydowaliśmy się na kwetiapinę 50mg i Temestę ex 1mg. Spałem 3 godziny po południu, a potem wstałem jak noworodek. I od tego momentu wszystko zaczęło się dla mnie pogarszać. Zajęło to trochę czasu i Brintellix jest dostosowany do moich objawów. Piątego dnia już wróciłem na rolki na rolkach po południu na zewnątrz. Całość zajęła 3 miesiące, a podkradanie się Brintellixa przyniosło tylko poprawę. Mam nadzieję, że u Ciebie też tak będzie.