1 produkt zawierający Teduglutyd, w tym 1 na receptę.
Żaden nie jest dostępny w aptekach.
Teduglutyd to analog ludzkiego glukagonopodobnego peptydu 2 (GLP-2) - hormonu produkowanego w jelitach. Stosowany jest w leczeniu pacjentów z zespołem krótkiego jelita (SBS). Substancja ta wspiera regenerację i funkcjonowanie błony śluzowej jelit, co powoduje zwiększenie wchłaniania składników odżywczych i płynów. Dzięki temu działaniu teduglutyd zmniejsza zapotrzebowanie na żywienie pozajelitowe, co znacząco przekłada się na poprawę jakości życia pacjentów.
Lek dostępny jest wyłącznie na receptę w postaci iniekcji (np. Revestive).
Jakie właściwości posiada teduglutyd?
W jakich chorobach stosuje się teduglutyd?
Jakie są skutki uboczne stosowania teduglutydu?
Jakie są przeciwwskazania do stosowania teduglutydu?
Z jakimi substancjami teduglutyd wchodzi w interakcję?
Czy teduglutyd można stosować w ciąży i przy karmieniu piersią (podczas laktacji)?
Czy teduglutyd działa tak samo jak Ozempic?
Jak szybko pojawia się efekt działania teduglutydu?
Czy teduglutyd jest bezpieczny?
wzmaga przepływ krwi w jelitach i żyle wrotnej,
stymuluje wydłużenie kosmków jelitowych i zwiększenie głębokości krypt w jelicie cienkim, co poprawia zdolność wchłaniania wody i składników odżywczych,
zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku, chroniąc wrażliwą błonę śluzową,
spowalnia motorykę jelit, wydłużając czas kontaktu treści pokarmowej z błoną śluzową jelit.
Teduglutyd stosowany jest w leczeniu zespołu krótkiego jelita (SBS) u osób dorosłych i dzieci powyżej 4. miesiąca życia. Można go stosować dopiero wtedy, gdy stan pacjenta po operacji usunięcia części jelita cienkiego jest stabilny.
Leczenie należy rozpocząć pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu zespołu krótkiego jelita.
Teduglutyd podaje się zwykle raz na dobę, jako wstrzyknięcie podskórne w brzuch (rotacja miejsc wkłucia w obrębie czterech ćwiartek, aby ograniczyć miejscowe podrażnienia), a jeśli jest to niemożliwe - w udo. Po odpowiednim przeszkoleniu pacjenci lub ich opiekunowie mogą samodzielnie wstrzykiwać lek.
Działania niepożądane występujące bardzo często to:
ból brzucha i obrzęk żołądka,
zakażenia układu oddechowego (zakażenia gardła, zatok, dróg oddechowych lub płuc),
zaczerwienienie, ból lub obrzęk w miejscu wstrzyknięcia,
powstanie przetok w obrębie układu pokarmowego.
Pozostałe działania niepożądane występują często lub niezbyt często, np.:
zmniejszony apetyt, przewodnienie,
niepokój, bezsenność,
zastoinowa niewydolność serca,
kaszel, duszność,
polipy w obrębie jelita grubego,
zwężenie okrężnicy i jelita cienkiego.
Więcej możliwych działań niepożądanych można znaleźć w ulotce dołączonej do leku. Należy pamiętać, że działania niepożądane mogą, ale nie muszą pojawić się u wszystkich pacjentów.
Teduglutydu nie powinni przyjmować pacjenci z nadwrażliwością na lek lub na śladową obecność tetracyklin. Przeciwwskazaniem jest również wykryty lub podejrzewany nowotwór, w tym także nowotwór przewodu pokarmowego w wywiadzie, w ciągu ostatnich pięciu lat.
Nie przeprowadzono pełnych badań u pacjentów dotyczących interakcji z innymi produktami leczniczymi. Testy laboratoryjne wykazują, że teduglutyd nie zakłóca pracy enzymów odpowiedzialnych za metabolizm leków. Należy jednak pamiętać, że poprawiając kondycję jelit, substancja ta może powodować silniejsze wchłanianie innych doustnie przyjmowanych leków.
Brakuje wystarczających danych dotyczących stosowania teduglutydu u kobiet w ciąży oraz w okresie laktacji. Nie wiadomo również, czy substancja przenika do mleka matki. Z tego względu zaleca się unikanie stosowania leku w tych okresach.
Nie, to zupełnie dwa różne leki. Substancją czynną Ozempicu jest semaglutyd, który jest analogiem GLP-1, obniża apetyt i wpływa na poziom cukru we krwi. Teduglutyd natomiast jest analogiem GLP-2, działa na jelita i stosuje się go głównie w zespole krótkiego jelita, a nie w odchudzaniu.
Teduglutyd zaczyna działać zwykle po kilku tygodniach, jednak wyraźne efekty obserwuje się najczęściej po 2-3 miesiącach. Pełne korzyści, takie jak zmniejszenie zapotrzebowania na żywienie pozajelitowe, mogą wymagać nawet kilku miesięcy regularnego stosowania.
Jest uznawany za lek bezpieczny, pod warunkiem że pacjent znajduje się pod stałą opieką specjalisty oraz przechodzi regularne badania kontrolne, m.in.:
kontrola jelit (kolonoskopia przed i w trakcie leczenia),
monitorowanie reakcji organizmu.
Pozwala to wcześnie wykryć ewentualne powikłania i zwiększyć bezpieczeństwo terapii.
htpps://ec.europa.eu/health/documents/community-register/2025/20250728167001/anx_167001_pl.pdf
https://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/https://www.ema.europa.eu/pl/documents/overview/revestive-epar-summary-public_pl.pdf
Dokładamy wszelkich starań, aby nasz artykuł jak najlepiej oddawał dostępne informacje, ale nie można go traktować jako konsultacji farmaceutycznej. Przed zażyciem leku należy przeczytać ulotkę, a w przypadku pytań skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Wszystkie podane w artykule nazwy produktów oraz zdjęcia są przykładowe i nie stanowią żadnej formy reklamy. Wszystkie prawa autorskie do artykułu są zastrzeżone przez GdziePoLek sp. z o.o.