8 produktów zawierających Szczepionka przeciw wściekliźnie, w tym 8 na receptę.
2 produkty można aktualnie znaleźć w aptekach.
Szczepionka przeciw wściekliźnie chroni przed bardzo groźną chorobą wirusową. Stosuje się ją zarówno zapobiegawczo, jak i po kontakcie z potencjalnie zakażonym zwierzęciem, np. po ugryzieniu lub zadrapaniu. Wirus przenosi się przez ślinę chorych zwierząt (dzikich i domowych) i bez leczenia prowadzi do ciężkich objawów neurologicznych oraz śmierci.
W Polsce szczepionka przeciw wściekliźnie jest dostępna pod nazwą Verorab.
Jak działa szczepionka przeciwko wściekliźnie?
Jak wygląda schemat szczepienia przeciwko wściekliźnie?
Od jakiego wieku można stosować szczepionkę przeciwko wściekliźnie?
Komu zaleca się szczepienie przeciwko wściekliźnie?
Jakie działania niepożądane może wywołać szczepionka?
Jakie są przeciwwskazania do szczepienia?
Czy szczepionka przeciwko wściekliźnie jest obowiązkowa?
Czy szczepionka przeciwko wściekliźnie jest bezpieczna w ciąży i podczas karmienia?
Dlaczego warto szczepić się na wściekliznę?
Gdzie można wykonać szczepienie przeciwko wściekliźnie?
Szczepionka przeciw wściekliźnie dla ludzi należy do grupy szczepionek inaktywowanych, czyli zawiera zabitego wirusa wścieklizny. Preparat ten mobilizuje układ odpornościowy do produkcji przeciwciał, które stanowią skuteczną barierę ochronną przed rozwojem choroby.
Wyróżnia się trzy główne sytuacje determinujące schemat podawania dawek:
1. Profilaktyka przed ekspozycją (zapobiegawczo)
Stosuje się jeden z poniższych schematów (zazwyczaj domięśniowo):
Schemat tradycyjny: 3 dawki podawane w dniach 0, 7 oraz 21 (lub 28).
Schemat tygodniowy: 2 dawki podawane w dniach 0 i 7.
2. Profilaktyka po ekspozycji (po kontakcie z wirusem) u osób wcześniej nieszczepionych
Lekarz wybiera jeden z dwóch schematów:
Schemat Essen (5 dawek): po jednej dawce w dniach 0, 3, 7, 14 i 28.
Schemat Zagrzeb (schemat 2-1-1): w dniu 0 podaje się dwie dawki (po jednej w każde ramię), a następnie po jednej dawce w dniu 7 i w dniu 21.
3. Profilaktyka po ekspozycji u osób wcześniej zaszczepionych
Osoby te otrzymują tylko dwie dawki przypominające:
Jedna dawka w dniu 0 i jedna dawka w dniu 3.
Nie ma dolnej granicy wieku, od której można stosować szczepionkę przeciwko wściekliźnie. Zalecana jest u dzieci i dorosłych.
Szczepienie rekomendowane jest przede wszystkim osobom narażonym zawodowo na częsty kontakt ze zwierzętami, takim jak personel weterynaryjny, leśnicy, myśliwi czy preparatorzy. Jest ono również wskazane dla turystów i osób podróżujących w rejony, gdzie wścieklizna występuje powszechnie, a także dla każdego, kto ma styczność z dziką fauną (np. nietoperzami) lub zwierzętami mogącymi przenosić wirusa.
Najczęściej obserwuje się reakcje miejscowe, takie jak zaczerwienienie, obrzęk, ból lub swędzenie w miejscu wkłucia. Czasami mogą pojawić się również objawy ogólne, w tym bóle i zawroty głowy, gorączka, problemy ze snem, bóle brzucha czy uczucie kołatania serca.
Podstawowym przeciwwskazaniem do szczepienia jest uczulenie na którykolwiek ze składników szczepionki lub wystąpienie reakcji alergicznej po wcześniejszej dawce tego preparatu.
Ponadto, jeśli u pacjenta występuje wysoka gorączka lub trwa ostra choroba, zaleca się przesunięcie terminu szczepienia do czasu wyzdrowienia.
Warto jednak pamiętać, że w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia (szczepienie po kontakcie ze wściekłym zwierzęciem), ze względu na śmiertelny charakter choroby, nie ma bezwzględnych przeciwwskazań do podania szczepionki.
Chociaż szczepienie przeciw wściekliźnie nie jest obowiązkowe, zaleca się je osobom planującym podróże oraz tym, którzy ze względu na swoją aktywność są narażeni na kontakt z potencjalnie chorymi zwierzętami. Preparat ten stosuje się zarówno jako środek zapobiegawczy, jak i kluczowy element leczenia poekspozycyjnego ratującego życie.
Warto jednak pamiętać, że w przypadku profilaktyki przed wyjazdem szczepienie nie jest refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia i należy pokryć jego koszt we własnym zakresie.
Szczepionka może być stosowana w okresie karmienia piersią. W przypadku kobiet w ciąży, ze względu na śmiertelny przebieg wścieklizny, szczepienie powinno być przeprowadzone, jeśli istnieje wysokie ryzyko zakażenia. Taką decyzję podejmuje lekarz. Dostępne badania nie wykazały szkodliwego wpływu preparatu na płód, jednak w obu sytuacjach zaleca się konsultację z lekarzem.
Wścieklizna to śmiertelna choroba, na którą nie ma leku, jedynym ratunkiem po kontakcie z chorym zwierzęciem jest natychmiastowa interwencja medyczna.
Dla osoby niezaszczepionej oznacza to konieczność podania surowicy oraz długiej serii szczepionek. Szczepienie profilaktyczne (przed wyjazdem) znacznie upraszcza to postępowanie: w razie pogryzienia leczenie jest krótsze i nie wymaga podania trudno dostępnej za granicą immunoglobuliny (surowicy).
Jeśli chcesz zaszczepić się profilaktycznie przed wyjazdem, możesz to zrobić w poradni medycyny podróży, punkcie szczepień lub w aptece. Jeśli natomiast dojdzie do pogryzienia przez zwierzę, należy jak najszybciej zgłosić się na SOR lub do innej placówki z nagłą pomocą, gdzie lekarz oceni ranę i zdecyduje o dalszym leczeniu, w tym o ewentualnym szczepieniu lub podaniu odpowiedniego leku.
https://szczepienia.pzh.gov.pl/szczepionki/wscieklizna/
Dokładamy wszelkich starań, aby nasz artykuł jak najlepiej oddawał dostępne informacje, ale nie można go traktować jako konsultacji farmaceutycznej. Przed zażyciem leku należy przeczytać ulotkę, a w przypadku pytań skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Wszystkie podane w artykule nazwy produktów oraz zdjęcia są przykładowe i nie stanowią żadnej formy reklamy. Wszystkie prawa autorskie do artykułu są zastrzeżone przez GdziePoLek sp. z o.o.
od 200,00 zł
od 229,95 zł