24 produkty zawierające Sugammadeks, w tym 24 na receptę.
1 produkt można aktualnie znaleźć w aptekach.
Sugammadeks jest lekiem stosowanym w anestezjologii do odwracania działania niektórych środków zwiotczających mięśnie - rokuronium i wekuronium. Sugammadeks przyśpiesza powrót prawidłowej czynności mięśni po zabiegu operacyjnym i umożliwia szybsze odzyskanie zdolności samodzielnego oddychania.
Preparaty zawierające sugammadeks dostępne są wyłącznie na receptę i występują w postaci iniekcji (np. Sugammadex Aspen).
Kiedy stosuje się sugammadeks?
W jaki sposób podawany jest sugammadeks?
Jakie są skutki uboczne stosowania sugammadeksu?
Z jakimi substancjami sugammadeks wchodzi w interakcję?
Czy sugammadeks można stosować w ciąży?
Czy sugammadeks można stosować podczas karmienia piersią (podczas laktacji)?
Czy sugammadeks można stosować u pacjentów z niewydolnością nerek?
Jak szybko działa sugammadeks?
Czy po podaniu leku może wystąpić ponowna blokada mięśni?
Sugammadeks jest lekiem odwracającym blokadę nerwowo-mięśniową wywołaną przez środki zwiotczające mięśnie - rokuronium i wekuronium.
Mechanizm jego działania polega na wiązaniu tych substancji w osoczu i tworzeniu z nimi kompleksów, co prowadzi do zmniejszenia ich wolnej frakcji we krwi. W efekcie dochodzi do zniesienia działania leków zwiotczających i przywrócenia sprawności mięśni.
Sugammadeks stosuje się w celu zakończenia działania leków zwiotczających używanych w trakcie znieczulenia ogólnego:
u dorosłych - w odwracaniu blokady nerwowo‑mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium
u dzieci i młodzieży - w rutynowym odwracaniu blokady nerwowo‑mięśniowej wywołanej przez rokuronium.
Lek ten podawany jest wyłącznie dożylnie, przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Dawka dobierana jest na podstawie masy ciała pacjenta oraz stopnia blokady nerwowo-mięśniowej.
Działania niepożądane po zastosowaniu sugammadeksu występują u części pacjentów i mają różny charakter - od łagodnych po potencjalnie poważne:
powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem - krztuszenie się rurką do intubacji, kaszel, przebudzenie w trakcie operacji, spontaniczny oddech pacjenta;
powikłania związane ze znieczuleniem - wskazują na powrót czynności nerwowo-mięśniowych i mogą obejmować, m.in: ruchy kończyn lub ciała, kaszel, grymasy twarzy, ssanie rurki intubacyjnej;
niedociśnienie związane z zabiegiem;
powikłania po zabiegu - kaszel, tachykardia (przyspieszenie bicia serca), bradykardia (zwolnienie akcji serca), poruszanie się;
reakcje nadwrażliwości - od miejscowych reakcji skórnych (wysypka, pokrzywka) do ciężkich reakcji ogólnoustrojowych (tj. anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny);
skurcz oskrzeli - u pacjentów z chorobami płuc.
Więcej możliwych działań niepożądanych można znaleźć w ulotce dołączonej do leku.
Sugammadeks może wchodzić w interakcje z niektórymi substancjami, takimi jak toremifen i kwas fusydowy, co może wpływać na skuteczność odwracania leków zwiotczających.
Ponadto sugammadeks może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Po przyjęciu leku, w przypadku antykoncepcji doustnej dawkę należy traktować jak pominiętą, natomiast przy innych formach antykoncepcji zaleca się stosowanie dodatkowego zabezpieczenia przez 7 dni.
Dane kliniczne dotyczące stosowania sugammadeksu w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu. W związku z tym należy zachować ostrożność w przypadku podawania sugammadeksu kobietom w ciąży.
Nie wiadomo, czy sugammadeks przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Decyzję o jego zastosowaniu u kobiet karmiących piersią podejmuje lekarz anestezjolog, uwzględniając korzyści i potencjalne ryzyko.
Sugammadeks jest wydalany z organizmu głównie przez nerki, dlatego ich prawidłowe funkcjonowanie ma duże znaczenie dla działania leku. Nie zaleca się stosowania leku u osób z ciężką niewydolnością nerek, w tym u osób wymagających dializ. Wynika to z braku wystarczających informacji dotyczących bezpieczeństwa leczenia u tych pacjentów oraz możliwości ryzyka wolniejszego usuwania leku i nasilenia działań niepożądanych.
U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lek może być stosowany z zachowaniem ostrożności.
Sugammadeks działa bardzo szybko - efekt jego podania obserwuje się zazwyczaj w ciągu kilku minut. Czas odwrócenia blokady zależy od zastosowanej dawki oraz stopnia zwiotczenia mięśni, natomiast w wielu przypadkach powrót funkcji mięśni następuje już po 2-3 minutach.
Dla porównania, starsze metody z użyciem np. neostygminy wymagają od kilkunastu do kilkudziesięciu minut, a proces odwracania blokady nerwowo-mięśniowej jest mniej przewidywalny.
Nawrót blokady mięśni po sugammadeksie może wystąpić, ale zdarza się to bardzo rzadko. Ryzyko zwiększa się m.in. przy zastosowaniu zbyt niskich dawek leku, dlatego konieczne jest monitorowanie pacjenta do czasu pełnego powrotu funkcji mięśni oddechowych.
https://www.researchgate.net/publication/327906996_Sugammadeks_w_praktyce_klinicznej_Clinical_use_of_sugammadex
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK470263/
Dokładamy wszelkich starań, aby nasz artykuł jak najlepiej oddawał dostępne informacje, ale nie można go traktować jako konsultacji farmaceutycznej. Przed zażyciem leku należy przeczytać ulotkę, a w przypadku pytań skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Wszystkie podane w artykule nazwy produktów oraz zdjęcia są przykładowe i nie stanowią żadnej formy reklamy. Wszystkie prawa autorskie do artykułu są zastrzeżone przez GdziePoLek sp. z o.o.