Ile kosztuje życie z cukrzycą?

W XXI wieku życie z cukrzycą jest dużo łatwiejsze, niż jeszcze 100 lat temu. Przede wszystkim mamy dostęp do insuliny. Formy kontroli poziomu cukru i podawania leków stają się coraz wygodniejsze, dzięki czemu osoby zmagające się z tą chorobą mogą prowadzić normalne, aktywne życie. Rzadziej mówi się jednak o kwestiach finansowych. Mimo że część leków jest w Polsce refundowana, to wciąż koszty życia z cukrzycą są znaczne. Zapytaliśmy Jerzego Magierę, twórcę portalu mojacukrzyca.org, o jakich wydatkach mowa, zakładając, że pacjent po 50 roku życia słyszy od lekarzy diagnozę: cukrzyca typu 2.

Dina Dąbrowska: Jakie leki i wyroby medyczne w ogóle bierzemy pod uwagę mówiąc o leczeniu cukrzycy?

Jerzy Magiera: W przypadku cukrzycy typu 1, gdy trzustka nie produkuje w ogóle insuliny, jedynym możliwym lekiem jest insulina i jej podawanie z zewnątrz. Używamy do tego penów insulinowych. Osoba chora na cukrzycę musi wykonywać zastrzyki, nawet kilka razy na dobę. Drugą możliwością jest terapia przy użyciu pompy insulinowej. W takim przypadku urządzenie jest podłączone do ciała przez 24 godziny na dobę i przy pomocy drenu i specjalnego wkłucia dostarcza insulinę do naszego organizmu.

Natomiast w cukrzycy typu 2 sytuacja jest nieco odmienna. Pierwszym i najważniejszym elementem terapii jest zdrowe odżywianie oraz regularna aktywność fizyczna. To bezwzględnie powinno być przestrzegane przez osoby chore na cukrzycę. Często bowiem u podłoża cukrzycy typu 2 leży otyłość i zły styl życia.

Zgodnie z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego wyróżnia się kilka faz leczenia cukrzycy typu 2. Należy pamiętać o kontroli poziomu cukru we krwi. Lekarz diabetolog wyda zalecenia ile razy na dzień lub w tygodniu taka kontrola powinna być wykonywana. Używamy do tego celu glukometru, czyli przenośnego, podręcznego urządzenia, które umożliwia samokontrole i bardzo szybkie oznaczenie poziomu cukru we krwi.

Decyzję o zastosowanej terapii podejmuje lekarz znając pacjenta i przebieg jego choroby oraz inne choroby współtowarzyszące. W schemacie leczenia cukrzycy typu 2 na pierwszy rzut idzie lek znany i stosowany od lat, czyli metformina. Lek ten powinien być lekiem pierwszego wyboru przy rozpoczynaniu leczenia farmakologicznego w cukrzycy typu 2, o ile nie jest przeciwwskazana lub źle tolerowana.

Zgodnie z Zaleceniami PTD kiedy terapia przy pomocy metforminy w maksymalnych zalecanych lub tolerowanych dawkach staje się niewystarczająca do osiągnięcia lub utrzymania docelowego poziomu hemoglobiny glikowanej HbA1c, należy dodać drugi lek doustny, agonistę GLP-1 lub insulinę bazalną. Decyzji tej nie należy odwlekać na okres dłuższy niż 3-6 miesięcy.

Wybór kolejnych leków powinien mieć charakter zindywidualizowany i uwzględniać ich skuteczność, objawy uboczne, wpływ na masę ciała, ryzyko hipoglikemii, cenę oraz preferencje pacjenta. Dopiero w trzecim etapie leczenia wprowadza się insulinoterapię prostą, czyli do metforminy dołączana jest insulina bazowa.

Jeżeli efekty leczenia nie są zadowalające, przechodzimy do czwartego, ostatniego etapu, gdzie można zastosować metforminę z insuliną w dwóch dawkach (bazowa lub mieszanki) lub metforminę wraz z intensywną insulinoterapią.

Na jakie koszty trzeba się przygotować na początek?

Metformina pod różnymi postaciami i nazwami handlowymi jest refundowana zarówno w cukrzycy, jak i w stanie przedcukrzycowym, w którym poziom glukozy we krwi jest podwyższony i bez leczenia może dojść do rozwinięcia się cukrzycy.

Osoba z rozpoznaną cukrzycą typu 2, która otrzymuje metforminę, jako lek pierwszego rzutu, musi przygotować się na wydatek kilkunastu złotych na miesiąc. Wszystko zależy od tego, jak dużą dawkę leku dostaniemy i ile pigułek będziemy musieli łykać na dobę. W dobrej sytuacji są osoby po 75 roku życia, ponieważ metformina znajduje się na liście leków 75+ i seniorzy mogą otrzymać ten lek bezpłatnie.

Do kosztów leków dochodzą również wydatki związane z paskami testowymi. W cukrzycy typu 2 na jedno opakowanie pasków (50 sztuk) diabetyk musi wyłożyć od 10 do 12 złotych. Od tego, jak dużo pomiarów wykonujemy i ile pasków zużyjemy, zależą sumaryczne wydatki na monitorowanie poziomu cukru.

Sytuacja w przypadku ceny pasków testowych w cukrzycy typu 2 zmieni się, gdy przechodzimy na insulinę. W cukrzycy wymagającej co najmniej trzech wstrzyknięć insuliny na dobę diabetyk może liczyć na większą refundację (ryczałt) i mniejszą odpłatność za opakowanie pasków (około 3 złotych).

Czy wszystkie leki i wyroby medyczne potrzebne diabetykom są w Polsce refundowane?

Niestety nie. Brakuje nowoczesnych leków doustnych, które nie powodowałyby powikłań w postaci hipoglikemii oraz przyrostu masy ciała. Nie ma też leków wstrzykiwanych, które chronią pacjenta przed ryzykiem zgonu - zawału, udaru.

W Polsce w dalszym ciągu nie są refundowane nowoczesne leki inkretynowe, które naśladują działanie inkretyn - hormonów pobudzających wydzielanie insuliny przez trzustkę. O refundację tych leków ubiega się całe środowisko cukrzycowe, zarówno organizacje zrzeszające pacjentów, jak również specjaliści – lekarze, diabetolodzy. Niestety, pomimo licznych apeli, Ministerstwo Zdrowia nie zdecydowało się na objęcie refundacją tych leków. Mówi się, że są „nowoczesne”, ale jak usłyszałem na jednym spotkaniu ze specjalistami, leki inkretynowe wcale do grupy nowoczesnych się już nie zaliczają. Na świecie stosowane są z powodzeniem od przeszło 10 lat. To tylko u nas jest problem z refundacją. A niestety bariera cenowa dla wielu pacjentów jest nie do przeskoczenia. Nie stać ich na zakup takich leków, chociaż leczenie cukrzycy typu 2 przy ich użyciu byłoby na pewno skuteczniejsze.

Co w sytuacji, jeśli pojawia się np. jakaś tańsza insulina - czy łatwo jest się “przestawić” na nowy lek?

Decyzję o zmianie insuliny podejmuje lekarz prowadzący. Pacjent takiej decyzji podjąć nie może, zresztą i tak potrzebuje receptę od lekarza, bo insulina to produkt dostępny wyłącznie na receptę.

Przestawienie na nowy lek, na przykład na tańszy zamiennik insuliny, nie jest skomplikowane, ale na pewno wymaga większej uwagi ze strony chorego i częstszego monitorowania poziomu cukru i ewentualnej reakcji, w przypadku gdy notujemy nieprawidłowości. Może się bowiem okazać, że potrzebne będzie zwiększenie lub zmniejszenie dawki leku. Zawsze można zwrócić się do lekarza z pytaniem i poprosić o radę, jak postępować.

Czy zdarzają się sytuacje, że tańszych preparatów brakuje w aptekach?

Faktycznie, co jakiś czas notuje się problem z dostępnością insulin, w szczególności insulin analogowych krótko- i długodziałających. Insuliny trafiły nawet na specjalną listę Ministerstwa Zdrowia, która publikowana jest w formie Obwieszenia i nosi tytuł „Obwieszczenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych zagrożonych brakiem dostępności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”. Preparaty wpisane na listę, w tym insuliny, nie mogą być sprzedawane przez hurtownie farmaceutyczne za granicę. Powinno to gwarantować ich większą dostępność w kraju, dla polskich pacjentów.

Lokalnie jednak zdarza się, że w danej aptece jest jedno lub dwa opakowania insuliny, a potrzebujemy na przykład trzy. Wtedy pozostaje czekać na sprowadzenie leku lub wybrać taką aptekę, w której preparat będzie dostępny do ręki.

Jakie są “najtańsze”, a jakie “najdroższe” warianty leczenia?

Wszystko tak naprawdę zależy od tego, jaki rodzaj leczenia zostanie wskazany przez lekarza.

W początkowym stadium cukrzycy typu 2 na podstawowe leki i paski do pomiaru poziomu cukru we krwi wydamy od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych miesięcznie.

W przypadku insulin zapłacimy od kilku do kilkudziesięciu złotych za opakowanie insuliny, która jest refundowana. Mogą to być insuliny ludzkie (tańsze), jak również insuliny analogowe (droższe). Dokładna kwota odpłatności za insuliny to sprawa indywidualna i zależy od ilości przyjmowanej insuliny i tego, ile opakowań zużyjemy w miesiącu.

Najdroższy wydatek związany z jest z nowoczesnymi lekami, w tym z lekami inkretynowymi. Tutaj trzeba przygotować się na wydatek rzędu od stu do kilkuset złotych za opakowanie. W przypadków analogów GLP-1, jeżeli chory chce indywidualnie kupować tego typu preparaty to miesięczny koszt terapii to ok. 500-600 zł.

W przypadku leków nierefundowanych warto pamiętać, że cena leków może być różna w różnych aptekach. Dlatego też warto, przed zakupem, zorientować się w przynajmniej kilku placówkach, jaka jest cena leku i wykupić go tam, gdzie zapłacimy za niego najmniej.

Dziękujemy bardzo za rozmowę!

W razie jakichkolwiek wątpliwości, zawsze możesz zadać pytanie farmaceutom GdziePoLek.

Polub nasz profil na Facebooku:


redaktor: Dina Dąbrowska
ostatnia zmiana: 15.05.2018 11:35:14

Dokładamy wszelkich starań, aby nasz artykuł jak najlepiej oddawał dostępne informacje, ale nie można go traktować jako konsultacji farmaceutycznej. Przed zażyciem leku należy przeczytać ulotkę, a w przypadku pytań skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Wszystkie podane w artykule nazwy produktów są przykładowe i nie stanowią żadnej formy reklamy. Wszystkie prawa autorskie do artykułu są zastrzeżone przez GdziePoLek sp. z o. o.

Najnowsze pytania

Na Twoje pytania w temacie ile kosztuje życie z cukrzycą? odpowiadają nasi farmaceuci, lekarze i inni eksperci.

+ dodaj pytanie


Produkty

Poniżej produkty przypisane do tego tematu1.

1 przypisania produktów do tematów dokonuje redakcja, w skład której wchodzą farmaceuci. Producenci nie mają wpływu na skład lub kolejność listy. Jeśli widzisz, że na liście brakuje produktu, skontaktuj się z nami.